Dune, in 1965 geschreven door Frank Herbert, is inmiddels een ouder boek. Door de jaren heen is Dune erg populair geworden. Zo hebben ook andere series veel inspiratie opgedaan van Dune. Star Wars is één van de series die veel elementen van Dune bevat. Nu is Star Wars een succesvolle filmserie en is de Dune film nog helemaal nieuw. Dus moet je Dune nou echt zien of is het overhyped? En als je van lezen houdt kan je toch net zo goed het boek lezen? Ja, je moet of de film van Dune zien of het boek lezen. Het is een geweldig boek met veel ideeën. De verfilming is naar mijn mening ontzettend goed gelukt.

Waar gaat Dune over?

Dune gaat over een universum dat zich 20.000 jaar in de toekomst afspeelt. Computers zijn verboden en pistolen worden amper meer gebruikt door nieuwe technieken. Er is een speciale stof (Spice) die geestelijke verruiming en krachten biedt. Doordat de stof zo zeldzaam is, is Spice ook een gewild betaalmiddel. Wie de Spice beheerd, beheerst ook de economie en het universum. Deze verslavende stof zorgt voor veel spanning tussen verschillende adellijke families die allen een eigen planeet regeren. Wat de Spice zo speciaal maakt, is dat de stof alleen op de planeet Arrakis te vinden is.

Arrakis is een grote woestijn zonder water en wordt daarom dus ook wel Dune genoemd. Om het nog erger te maken, er leven enorme wormen onder de grond van Arrakis. Huis Harkonnen regeert Arrakis maar moet na een lange tijd de planeet overdragen aan huis Atreides. Wanneer er chaos uitbreekt is de jonge Paul Atreides de enige die de rust kan herstellen.

Dune is het eerste boek in een zesdelige serie geschreven door Frank Herbert. Er zijn, nadat Frank Herbert is overleven, nog meer boeken geschreven die zich in het Dune universum afspelen. Deze boeken zijn allemaal geschreven door zijn zoon Brian Herbert maar worden onder fans als minder goed ervaren.

Bekijk de Dune trailer

Waarom moet je Dune zien?

Denis Villeneuve geeft Dune een goede verfilming

De regisseur Denis Villeneuve ging in 1984 op 17 jarige leeftijd naar de Dune film die toen net was uitgekomen. Net als vele was hij erg teleurgesteld op het eindresultaat. Ondanks dat een aantal elementen uit het boek goed waren overgekomen, was het over het algemeen een slechte verfilming.

“Ik stelde mezelf gerust: ooit maakt iemand anders, die even bezeten is van Frank Herberts klassieker als ik, een andere verfilming. Een die wél recht doet aan het boek” dacht Villeneuve toen. Een paar geleden dacht hij, laat ik zelf maar die persoon zijn. En dat is een goede keuze geweest.

De film volgt niet precies het boek. En dat kan ook niet in filmvorm. Misschien juist daarom is de film zo goed gelukt. Villeneuve weet precies welke stukken uit het boek hij wel kon gebruiken, en welke delen hij een beetje moest veranderen. Zo is er, na de toch wat eenzijdige intro, geen saai stuk meer te vinden. Dit komt allemaal doordat de regisseur zelf ook een ontzettende Dune fan is. Hij moest van zichzelf een goede verfilming neerzetten. Denis Villeneuve heeft ervoor gezorgd dat Dune een film is geworden die recht doet aan het geweldige boek.

Dune muziek gecomponeerd door Hans Zimmer

Hans Zimmer is een van de bekendste muziek componisten. Hij heeft voor talloze grote films de muziek ontworpen. Denk hierbij aan The Da Vinci Code, Interstellar, Inception, Pirates of the Caribbean en nu dus Dune. Maar waarom zou Hans Zimmer precies voor Dune ook muziek willen maken? Dat komt omdat Dune één van zijn favoriete boeken van zijn jeugd was. Hij heeft voor dit project zelfs zijn vriend regisseur Christopher Nolan, waar hij al vaak mee heeft samengewerkt, moeten afwijzen voor de muziek in Tenet.

Dat Hans Zimmer de muziek heeft gecomponeerd is te horen. Hij weet precies welke scenes welke soort muziek nodig hebben. De spanning die door de muziek wordt veroorzaakt is ongelooflijk. Maar ook emotionele scenes weet hij perfect te ondersteunen met de muziek.

Ik vind de muziek zo goed bij Dune passen omdat het zo niet vertrouwend, exotisch, emotioneel, intens, origineel en scene specifiek is gecomponeerd. De onverstaanbare stemmen, gebaseerd op een zelf ontworpen taal, die over de compositie zitten versterken deze effecten alleen maar.

Dat het zo buitenaards klinkt heeft alles met Hans Zimmer te maken. Hij wilde de kijker het gevoel geven dat de liederen niet uit onze wereld komen en uit een totaal andere tijd op een andere planeet. Om dit te bereiken heeft de componist enorm veel geëxperimenteerd en zelfs nieuwe instrumenten bedacht om de stukken nog beter te maken. Muzikanten moesten hun instrumenten zelfs op een nieuwe manier leren te bespelen voor de Dune film.

De alsmaar door dreunende muziek zorgt voor een geweldige bioscoop ervaring. Hans Zimmer laat horen dat je voor de muziek in Dune echt naar de bioscoop moet gaan. Je eigen geluidsboxen kunnen de overweldigende muziek stukken bij lange na niet op eenzelfde wijze overbrengen.

Titels die Hans Zimmer heeft gecomponeerd
Een aantal titels waar Hans Zimmer muziek voor heeft gemaakt

Kleding en omgeving

De kleding en omgeving in Dune zijn precies hoe je het je voorstelt als je het boek leest. Kleding lijkt in eerste instantie geen belangrijke rol te spelen. Toch merk je echt dat je je door de kostuums veel beter in de personages kan verplaatsen.

Verder is de kledingstijl totaal niet futuristisch wat ervoor zorgt dat je toch snapt wat ze dragen. Dit geldt ook voor de omgeving. De gebruikte machines en voertuigen zijn een stuk geavanceerder dan hedendaags. Toch zijn ze op een manier weergegeven dat alles goed en begrijpbaar te volgen is. Zo ziet een helikopter er anders uit maar is het duidelijk dat het nog steeds een helikopter is.

En dan de zandduinen zelf. Die zien er ´gewoon´ uit zoals je het zou verwachte. Een grote woestijn met af en toe een rotsvlakte. Wat de duinen bijzonder maakt zijn de wormen. En die zien er op het filmdoek toch wel angstaanjagend groot uit.

Spanning in Dune is geweldig

Hier was ik het meest over verrast. Ik heb het boek al een tijdje geleden gelezen en wist dus wat er allemaal zou gaan gebeuren. Toch werd ik constant gegrepen door aangrijpende gebeurtenissen. Dit verraste mij omdat ik in een film nog nooit zo erg door een bepaald moment ben gegrepen. En dat dan nog terwijl ik wist hoe het ging aflopen.

Dit kwam mede door het acteer werk. Op een gegeven moment wordt er een wapen aan iemand gegeven. Ik wist dat er niks ergs zou gaan gebeuren… totdat alles samen kwam. De muziek, omgeving en acteer werk zorgde ervoor dat ik toch ineens bang werd. Ik was uit het niets helemaal vergeten wat er ging gebeuren en zat op het puntje van de bioscoop stoel om te zien wat er allemaal mis zou gaan. Ja, de spanning in deze film is verrassend en ontzetten goed uitgevoerd.

Minpunten aan Dune

Dune is niet altijd consistent

Ook in de wereld van Dune zijn er vooropgestelde regels waar je niet omheen kan komen. Deze worden echter niet altijd consistent uitgevoerd. Als voorbeeld noem ik de futuristische beschermende ´schilden´.

Wanneer je in gevecht bent heeft iedereen een persoonlijk schild. Hiermee kunnen snel bewegende objecten zoals kogels worden afgeweerd. Om langzaam het schild binnen te dringen vechten ze met zwaarden. Echter moet je ook hiermee niet te snel slaan, anders blokkeert het schild ook deze aanval. En precies dit mist consistentie. De ene keer wordt een aanval wel afgeweerd en de andere keer niet.

Termen niet goed uitgelegd

Veel gebruikte termen in Dune zijn zelf verzonnen. Helaas worden deze begrippen voor de kijker die Dune nog niet kent niet heel goed uitgelegd. Dit zorgt voor veel verwarring en onbegrip. Wat bedoelen ze nou en wat is het gevolg hiervan? Andere termen en wezens worden soms zelfs helemaal niet uitgelegd. De kijker verliest zo toch de verbinding met Dune.

Langdradig

Het boek Dune telt 600 bladzijdes, en dat is in de film te zien. Dit eerste deel van Dune gaat ook over de eerste helft van het boek. De intro is hierdoor best lang. Voordat Dune een beetje snelheid oppakt, ben je al snel een uur verder. De kijker verliest om deze reden in het begin snel zijn aandacht. Wel is het zo dat wanneer het verhaal eindelijk loopt, je je geen moment meer zit te vervelen.

Oh ja. Wil je humor in een film, dan kan je Dune maar beter overslaan. Het humor gehalte is dramatisch laag. Voor mij maakt dat niet uit. Maar als je voor de afwisseling graag een beetje humor wilt, dan ga je het lastig krijgen met deze toch wat droge film.

Conclusie

Moet je Dune zien? Absoluut. Wees wel voorbereid op het lastige jargon en langzame intro. Maar de muziek, omgeving en spanning maken het een overweldigende belevenis die je moet meemaken. De film vertelt alleen de eerste helft van het boek. Dus heb je tijd, zin en wil je heel graag het einde van het verhaal weten? Lees dan ook absoluut het boek. Het is een lange zit, maar zeker je tijd waard.

Wil je meer inspiratie voor sciencefiction boeken krijgen, misschien is deze lijst Sci-Fi aanraders wel iets:

Beste science fiction boeken voor volwassenen in 2022.

Kijk voor meer informatie over Dune op de officiële Dune film pagina.